Radoslav Stanisic u Tivtu

Omaž rodonačelnicima naše kinematografije

Nakon projekcija u Podgorici, Nikšiću i Baru do­ku­men­tar­ni film „Vi­so­ki hra­sto­vi“ o ro­do­na­čel­ni­ci­ma cr­no­gor­ske ki­ne­ma­to­gra­fi­je Rat­ku Đu­ro­vi­ću i Ve­li­mi­ru Ve­lju Sto­ja­no­vi­ću – sce­na­ri­ste i re­di­te­lja Ra­do­sla­va T. Sta­ni­ši­ća, prikazan je i u velikoj sali CZK Tivat.

Stanišićevo rediteljsko i scenarističko ostvarenje doživjelo je re­gi­o­nal­nu pre­mi­jeru na Tu­zla film fe­sti­va­lu gdje je do­bio i spe­ci­jal­nu na­gra­du za re­ži­ju.

 

Film „Visoki hrastovi“ biće prikazan u Kotoru 27.aprila, poziv je uslijedio i od sekretara za kulturu opštine Berane, Zorana Jocića pa će nakon kotorske projekcije uslijediti i prikazivanje filma u Beranama rekao je reditelj i scenarista filma. „Stigao je i meni veoma drag poziv od Radoslava Zelenovića, direktora Jugoslovenske kinoteke u Beogradu. Oni su iskazali želju da napravimo beogradsku premijeru u Kinoteci. Pozivu se puno radujem jer je gospodin Zelenović doajen koji je lično poznavao profesora Ratka Đurovića koji je sa Jovanom Kulundžićem utemeljivač predmeta „scenario i dramaturgija“ na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu“, ističe Stanišić dodajući da su Ratko Đurović i Veljo Stojanović neponovljiv filmski par. „Odredili su pravac i estetiku najznačajnijim filmskim i televizijskim rediteljima sa jugoslovenskog prostora i svoji radom ostavili dubok trag u našoj kinematografiji. Njima sam se odužio kako to u žargonu zovem „trijadom“. Na odbrani moje doktorske disertacije, predsjedni komisije prof dr Nikola Stojanović rekao mi je „Nećemo vas pustiti“. Kroz glavu mi je proletjela misao da kandidat na disertaciji još nikad nije pao zbog dugog prethodnog rada sa mentorom. „Iz vaše biografije čitamo da ste filmski i televizijski reditelj i morate nam obećati da će te o Đuroviću i Stojanoviću napisati knjigu“. Ja sam umjesto toga napisao knjigu „Hrastovi koje ne obaraju“, snimio film „Visoki hrastovi“ i njima posvetio disertaciju „Igrani i filmski opus Ratka Đurovića u sprezi sa režijskim postupkom Velimira Stojanovića“ i tako se odužio utemeljivačima crnogorske kinematografije“, ističe Stanišić koji kolumnista „Dana“.

U filmu „Visoki hrastovi“ koji je producirala RTVCG uz podršku direktora Rada Vojvodića, Stanišić je išao tragovima čuvenog filmskog dvojca. Tako je jedan segment filma, što je naročito interesantno za bokeljsku publiku posvetio njihovom poznatom filmskom ostvarenju „Kampo Mamula“ iz 1959. godine. „Pokušali smo sa direktorom fotografije Goranom Tripunovićem i majstorom svijetla Zoranom Kovačevićem da uhvatimo te poznate sjenke na ostrvu iako je tehnički bilo teško. Kad sam gradio priču odlučio sam da Ratkova i Veljova priča bude u crno-bijeloj tehnici pošto su radili takve filmove, a moj dio priče u visokoj HD rezuliciji. Uspjeli smo da Sunce svedemo u te ćelije gdje su robijaši tamnovali, gdje su znakovi davnih tamnovanja i gdje je Veljo snimao. Rekli su mi prijatelji koji su gledali film da imaju osjećaj da tamo gdje su Ratko i Veljo stali, ja sam produžio što je najveće priznanje za dokumentaristu. Da je riječ o kompaktnoj cjelini vjerovatno vrednovala je i komisija Tuzla filmskog festivala južnoslovenskog filma koja je nagradila film“, ističe Ra­do­sla­v Sta­ni­ši­ć dodajući da je „Kampo Mamula“ zadnji četvrti dugometražni film Velimira Stojanovića. On je radio i eksperimentalne filmove kakav je „Tri pjesme sužnja“ koji je bio direktna inspiracija za „Kampo Mamulu“.